Aslında çok fazla söze gerek yok bu film ve çift için. Asya ve İlyas'ın içinden yaptığı konuşmalar, bakışları ve sıcacık bir hikaye. Sonunun hep tartışıldığı, doğru kararın hangisi olduğu konusundan farklı fikirlerin olduğu türk sinemasının en iyi filmlerinden biri..
İlyas'ın Asya'yı görüp aşık olması ama şehirli Dilek hanım'dan kopamaması Asya'nın yolunun Cemşit'le kesişmesini sağlar. Bakışlarından aşkları anlaşılan çift - son sahnede tam birleşecekken- küçük Samet baba olarak Cemşit'i seçer ve ona doğru koşar. ''Sevgi neydi? Sevgi iyilikti, dostluktu. Sevgi emekti.'' diyen Asya da oğlunun etkisiyle Cemşit'i seçer. Ama bu duygularıyla verdiği bir karar değildir ve o yüzden belki de içinden ''Seninim işte, alıp götürsene beni'' diye haykırır İlyas'a. O ise son cümlelerini ''Elveda selvi boylum al yazmalım, elveda bitmemiş türküm benim..'' diyerek bitirir...
Tek kelimeyle efsane bir filmdir Selvi Boylum Al Yazmalım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder